Nytt frå NFD

«Ein annan blant dei andre»:
UTGREIING OM FOLKEMUSIKKENS HUS OVERLEVERT

Ole Mic Thommessen frå Familie-, kultur- og administrasjonsdepartementet mottok fredag utgreiinga om ei riksscene for folkemusikk og -dans på ein pressekonferanse. Han sa at folkemusikk-miljøet treng eit nav i sentrum i møtet med ei ny tid.

Av Anne Hytta

På kulturbåten Innvik i Oslo baud initiativtakar til utgreiinga, Norsk Folkemusikk- og Danselag, inn til pressekonferanse. Krune sider frå Hardanger og Øyonn Groven Myhren frå Ekeberg slo an smaken og tonen på det som skulle vise seg å bli eit særs vellukka startskot på arbeidet med ei Riksscene for folkemusikk og dans i Oslo.
– Eg vil vakte meg for bastante konklusjonar, men peike på nokre problemstillingar: Vi er i dag invadert av høg lyd. Folkemusikken og –dansen må møte publikum på nye måtar og fornye seg inn mot nye kanalar. Miljøet treng ein stad som kan få ei stemme inn i det offentlege, som kan vere eit nav i sentrum for miljøet, sa Ole Mic Thommessen, saksordførar for kulturmeldinga i Familie-, kultur- og administrasjonskomiteen.
Dette kan vanskeleg tolkast som anna enn ein sterk stønad til ideen om ei riksscene for folkemusikk og folkedans i Oslo.
– Men pass dykk no for at de ikkje set i gang med eit budsjett i 100 millionar-klassa. Det vil øydeleggje moglegheitene for eit godt tiltak, åtvara Thommessen i same stund.

Det stadeigne
Det var sterk semje blant dei frammøtte om at det er ein svært grundig utarbeidd rapport som no er lagt fram, og utgreiiar, professor Odd Are Berkaak, hausta mykje ros for arbeidet.
Landslaget for Spelemenn ved dagleg leiar Magnar Sundt, og Rådet for folkemusikk og folkedans ved Arne Sølvberg slutta seg heilhjarta til det vidare arbeidet, Sølvberg fortalde at sjølv hadde han sjeldan fått så mange folkemusikalske impulsar som dei åra då han budde i hovudstaden.
Med denne rapporten har Berkaak staka ut eit nytt argumentasjonsgrunnlag for folkemusikkmiljøet som vil kome til syne i framtida. Berkaak tek til orde for å forlate argument om nasjonalt særpreg og skilnaden frå resten av verden til fordel for argument om å vere «ein annan blant dei andre», som han formulerte, inspirert av forfattaren Olav Aukrust.
– Tanken om kulturpolitikk som vern mot framand påverknad er på veg ut, meiner Berkaak.
– Ein må plassere seg sjølv inn i ein samanheng som er større enn seg sjølv, ein må vere lik nokon og ein må også ha noko eige. Ein må vere noko anna enn ein mima kopi av andre, difor er det viktig å ta vare på den stadeigne tradisjonsmusikken og dansen, med omsyn på verdssamfunnet – som ein del av mangfaldet i verda.

– Brobyggar
Frode Rolandsgard har i referansegruppa for utgreiinga (etter forslag frå LfS). På vegne av folkemusikkmiljøet takka han Berkaak for det solide arbeidet som er lagt ned, og dei tre kjernepunkta Berkaak har lagt fram som særskilde for folkemusikken: tidsdjubda, kollektivismen og det stadeigne. Han ser fram til ei riksscene for tradisjonell folkemusikk og for meir eksperimenterande musikk bygd på folkemusikalsk stilkjensle.
Ellen Horn frå Byutviklingskomiteen i Oslo kommune sa seg meir enn villig til å vere ambassadør for ei riksscene i Oslo. Ho meiner ei slik riksscene kan bli ein verdfull brobyggar mellom gamal tradisjon, eksperimentell musikk og utanlandsk tradisjonsmusikk.

Bygg og innhald
Trass stor semje og entusiasme; det var dei som hadde kritiske innvendingar midt opp i all ros. Bendik Hofseth frå NOPA reiste eit prinsipielt kulturpolitisk dilemma då han snakka om tilhøvet mellom fysiske bygningar og det kunstneriske innhaldet. Han nemnde operaen som døme, der kring åtte milliardar kroner skal nyttast til bygget, samtstundes som fem millionar kroner kvart år går til norske komponistar for tinging av nye operaverk. Som styreleiar i organisasjonen for populærkomponistar og tekstforfattarar etterlyste han meir midlar til å stimulere utviklinga av kunst, og la til at det er enkelt å satse på eit bygg, men ein må også tenkje på kva for innhald ein skal fylle eit bygg med.
Kjell Bitustøyl frå Spelemannsbladet meiner at det vil kome innvendingar mot ei plassering i Oslo, innvendingar han helsa hjarteleg velkomen, ettersom det trengst å vere medviten om det er slik at alt må ligge i hovudstaden.
Berkaak på si side meinte det var opplagt at eit slikt bygg burde ligge i hovudstaden, mellom anna av di det vil signalisere at musikken og dansen tilhøyrer alle, ikkje berre eit område.

Les kva presse skriv:
Ballade
TA