Bygdedans
3/4 -takt: Denne dansen har ulike nemningar etter kor i landet ein er, men vanlege namn er springar, pols, springer, springdans. Denne dansen har mange ulike dialektar, noko namnvariasjonen viser. Tidlegare har variasjonen vore endå større, og variasjonen ligg i synkoperinga av ¾-takta. Det vil seie kvar i takta ein legg trykket og betoninga av melodien. Dette medfører at eit øvd øyre kan høyre forskjell på ein springar frå Telemark og Valdres, til dømes.
I denne pardansen kan dansarane variere dansen med ulike variasjonar av vendingar som det høver innanfor eit repertoar av ulike tak.

2/4- og 6/8-takt: Denne dansen vert kalla gangar, rull eller bonde når det er pardans, og halling eller laus når det er solodans. Også her kan ein i pardansen variere med ulike vendingar som er ganske like vendingane i springaren. I solodansen er det som regel menn som viser seg fram med ulike karstykke og ved å sparke hatten. Det finst også nokre spreke jenter som hevdar seg godt i denne dansen!

Frode Rolandsgard sparker hatten. Foto: Erik Berg.

Runddans
Vals: Vals går i ¾-takt, og i Gudbrandsdalen har denne dansen eksistert svært lenge, kanskje heilt sidan 1700-talet. Runddansen er pardans som har kome frå kontinentet, men fått eit eige uttrykk her i landet.

Reinlender: Reinlenderen går i 2/4- eller 4/4-takt.

Polka: Polkaen går i 2/4-takt, men har eit mykje raskare tempo enn reinlenderen.

Masurka: Masurkaen går i ¾-takt, og liknar på polsen, slik at i dei områda der polsen står sterkt, som til dømes Røros, har dei lite masurka på repertoaret.